Ex Calce Liberatus Est

Μια xώρα, ένας Βασιλιάς!

Το καλοκαίρι του σωτηρίου έτους 489 μ.Χ. οι Ιππότες Sir Tegwel, Sir Lohot και Sir Dion με τους ιπποκόμους και τη συνοδεία τους φτάνουν στην επαρχία του Somerset. Σκοπός τους είναι να συναντήσουν το βασιλιά Uther και τους άλλους δούκες και να ενωθούν με το βρετανικό στρατό. Ο βασιλιάς είναι πολύ προβληματισμένος σχετικά με τη στάση του δούκα της Κορνουάλης, Gorlois. Ο δούκας δεν φαίνεται πρόθυμος να υποταχθεί στο στέμμα, καθώς δεν συγκαλεί το στρατό του, όποτε ο Uther προστάζει και δε συμμετέχει στις εκστρατείες του. Το πρόβλημα πρέπει να λυθεί οριστικά.

Η πορεία των Ιπποτών είναι μεγάλη και κουραστική. Οι άντρες είναι διψασμένοι και τα άλογα κουρασμένα. Οι Ιππότες αναζητούν για αρκετή ώρα κάποια πηγή με δροσερό νερό ή έστω ένα ρυάκι, αλλά μάταια! Στον ορίζοντα διακρίνεται μια σκηνή και καπνός από φωτιά. Ένας πολεμιστής έχει στήσει τον καταυλισμό του και λιάζεται αμέριμνος κάτω από τον δυνατό ήλιο. Το άλογό του βοσκάει παραπέρα το τρυφερό χορτάρι.

Sir Dion: Άντρες, μη χάνετε το κουράγιο σας! Έρχεται βροχή! Στα δυτικά, μαύρα σύννεφα έχουν μαζευτεί… Ας ελπίσουμε ότι θα βρέξει κι εδώ, να μαζέψουμε λίγο φρέσκο βρόχινο νερό!

Sir Brion: (παίρνω το κοντάρι μου και καβαλώ το άλογό μου. Το άλογο τριποδίζει ελαφρά και κατευθύνομαι προς τους Ιππότες). Ε, Sir Tegwel, καλά σε κατάλαβα! Τι νέα μας φέρνεις από το Tintagel! Ελάτε να σας φιλέψω κάτι, οι λαγοί εδώ είναι τόσο νόστιμοι όσο και άπιαστοι!

Sir Dion: (καλπάζω δυνατά και προσπαθώ να προσεγγίσω τον άγνωστο καβαλάρη πριν προλάβει να πλησιάσει την ομάδα μας) Καλημέρα, περιπλανώμενε φίλε! Σε ευχαριστούμε πολύ που προσφέρθηκες να μας φιλέψεις. Πρώτα πρώτα όμως ας γνωριστούμε! Είμαι ο Sir Dion, γιος του Rodrick από το Dol της Βρετάνης, πιστός Ιππότης του κόμη του Salisbury, Roderick. Αυτοί πίσω μου είναι ο Sir Tegwel, γιος του Beinon από την Κορνουάλη και οι ιππότες του και ο άλλος που καβαλάει αυτό το υπέροχο ανδαλουσιανό άτι είναι ο Sir Lohot, γιος του Bertrant από το Languedoc της Γαλατίας, σταβλάρχης του κόμη Roderick! Ποιος είσαι εσύ και από πού μας έρχεσαι;

Sir Brion: Είμαι ο Sir Brion mc Cleary από τα Long Isles της όμορφης γης του Eire. Ψάχνω για έναν άρχοντα άξιο για να τον ακολουθήσω, μιας και όσους έχω συναντήσει ως τώρα δε μου γέμισαν το μάτι! Αλήθεια, τα κατορθώματα του sir Tegwel ταξιδεύουν πιο γρήγορα από ’κείνον. Φαίνεστε κουρασμένοι αν μη τι άλλο. Μη στέκεστε όμως, καθήστε δίπλα στη φωτιά. Κάτι μου λέει στα πρόσωπά σας ότι έχετε περάσει πολλά. Εχω όλον τον καιρό να σας ακούσω.

Sir Lohot: Χαίρομαι πολύ για τη γνωριμία Sir Brion! Μακάρι να μπορούσε να αποτυπωθεί επαρκώς η κούρασή μας… δυστυχώς είναι μεγάλη και μεγαλύτερη αυτής η δίψα μας (λέω γλείφοντας τα χείλη μου για να απαναφέρω στη μνήμη μου της υγρή αίσθηση του νερού, που έχουμε στερηθεί).

Sir Dion: (ξεκαβαλικεύω και τεντώνομαι για να ξεπιαστώ) Πράγματι, Sir Brion, είμαστε αρκετά κουρασμένοι! Οι άντρες είναι ταλαιπωρημένοι, πεινασμένοι και διψασμένοι… Μπορούμε να κατασκηνώσουμε εδώ απόψε… περιπλανώμαστε αρκετές ώρες αναζητώντας φρέσκο νερό για μας τους ίδιους και τα άλογά μας… δυστυχώς όμως μάταια… Α, από τα Long Isles είναι η καταγωγή σου; Από το Βορρά; Αν αναζητάς άξιο άρχοντα να υπηρετήσεις, στη γη του Logres σίγουρα θα βρεις! Πρέπει όμως και εσύ με τη σειρά σου να αποδείξεις την αξία σου!

Sir Tegwel: Sir Brion, με τιμάς με τα λόγια σου και σε ευχαριστώ για τη φιλοξενία που μας προσφέρεις. Θα χαρώ πολύ να ανταλλάξουμε νέα. Έχω ακούσει πολλά για τους πολεμιστές-ποιητές του Eire, αλλά δεν είχα πότε την τύχη να συναναστραφώ μαζί τους. Ας κάτσουμε να τα πούμε. Επίσης πρέπει να σε προειδοποιήσω ότι ο Sir Dion από εδώ είναι δεινός παίκτης της ντάμας και αν σου προτείνει να παίξετε καμιά παρτίδα όπως το συνηθίζει, θα πρέπει να προσέχεις. Χεχεχε. Έτσι δεν ειναι, Sir Dion;

Και αν είμαστε τυχεροί ίσως ο Sir Lohot δεχτεί να μας τραγουδήσει κάτι μετά το δείπνο. Έχει πραγματικά φωνή αγγελική!

Sir Lohot: (καταπίνω λαίμαργα μια μπουκιά φαγητού, σκουπίζω το στόμα μου) Εξαιρετικός ο λαγός, αλλά καλύτερο είναι το τραγούδι, που με ευχαρίστηση θα σας τραγουδήσω! Έτσι που έχουμε αποκάμει, το τραγούδι θα ελαφρύνει λίγο τη ψυχή μας, μακρύ καθώς είναι το ταξίδι μας και και δύσκολο…

Sir Brion: Sir Dion έτσι είναι, από το Βορρά έρχομαι κι αναζητώ την περιπέτεια. Άκουσα ότι έχετε φασαρίες με αυτά τα σκυλιά τους Σάξονες, και για μένα δεν υπάρχει καλύτερη μοίρα από το να τους πολεμήσω και να πεθάνω γενναία μέσα στη μάχη. Όσο για το αν ψάχνω άρχοντα να υπηρετήσω, υπηρετώ τη μητέρα Φύση και τη θεά Ανάγκη, θεά που μας κυβερνά όλους. Ποιος ξέρει, μπορεί στο μέλλον να βρεθεί ένας άρχοντας αντάξιός μου να τον υπηρετήσω! Sir Tegwel, με το που σας είδα απο μακριά ξαναγεννήθηκαν οι ελπίδες μου… Εδώ και μέρες δεν έβρεξε ούτε σταγόνα, και το μόνο πηγάδι που υπάρχει εδώ κοντά λένε ότι το φρουρεί μια όμορφη νεράιδα. Όποιος προσπάθησε να σβήσει τη δίψα του από κει, δεν ξαναγύρισε! Πρέπει να πάμε μαζί και να λύσουμε αυτό το μυστήριο.

Sir Dion: (τσιμπώντας λίγο κρεατάκι από το λαγό…) Χα! Αν ψάχνεις για περιπέτειες και φασαρίες, μαζί μας σίγουρα θα τις έχεις! Πες μας όμως κι άλλα γι’ αυτήν την νεαρή κοπέλα… νεράιδα όπως την αποκαλείς… το πηγάδι το ’χεις βρει;

Sir Brion: Όχι ακριβώς… Εμείς οι παγανιστές έχουμε ένα έθιμο σχετικά με τα πηγάδια. Για να ευχαριστήσουμε το πνεύμα που κατοικεί σε ένα πηγάδι, κόβουμε λίγο από τα ρούχα μας, το βουτάμε μέσα και μετά το κρεμάμε στα γύρω δέντρα. Αν κάποιος είναι άρρωστος, μπορεί επίσης να προσευχηθεί στο πνεύμα για υγεία. Χθες, λοιπόν, εξουθενωμένος από το κυνήγι, ξαφνικά παρατήρησα ότι πολλά δέντρα είχαν κομμάτια ρούχων πάνω τους, όλα βουτηγμένα στο αίμα… Κατευθείαν μου ήρθαν στο μυαλό όλες εκείνες οι αλλόκοτες ιστορίες που άκουγα από τους πλανόδιους πωλητές, που μιλούσαν για ένα καταραμένο πηγάδι στο δάσος που το φυλάει μια νεράιδα.

Sir Dion: Χμ, όλα αυτά που μας διηγείσαι, αγαπητέ Sir Brion, μου ακούγονται περίεργα κι ανησυχητικά… Αν είδες ρούχα βουτηγμένα στο αίμα και κρεμασμένα στα κλαδιά των δέντρων, αυτό είναι πολύ ανησυχητικό… Καλύτερα να μην αναζητήσουμε το πηγάδι αυτό, μου ακούγεται σα στοιχειωμένο… Είναι προτιμότερο να αφήσουμε τα πνεύματα, όπως τα αποκαλείς, ήσυχα και να μην διαταράξουμε την ησυχία τους… Τώρα αν θυμάσαι πού βρίσκονται τα δέντρα αυτά με τα κομμάτια των ρούχων, θα ήταν πιο εύκολο για σας να εντοπίσετε το πηγάδι… Εγώ πάντως διστάζω λίγο να ακολουθήσω…

Sir Brion: (κοιτώντας τον Sir Dion με διαπεραστικό βλέμμα) Φυσικά και θυμάμαι που βρίσκεται το πηγάδι και είμαι πρόθυμος να ξαναπάω εκεί έστω και με έναν από σας για κάλυψη. Μη διστάζεις, Sir Dion, έλα κι εσύ και θα δεις ότι σίγουρα θα είναι πιο διασκεδαστικό από την ντάμα! (προς τους υπόλοιπους) Άντρες, ο ήλιος κοντεύει να πέσει και η δίψα μας δεν περνάει με λόγια… Αποφασίστε.

Sir Dion: (καρφώνω κι εγώ το βλέμμα μου στον Sir Brion) Πιο διασκεδαστικό από μια καλή παρτίδα ντάμα ίσως ναι, για τους ασύνετους και τους απερίσκεπτους! Μπορεί να λατρεύεις τα στοιχειά, Sir Brion, εγώ όμως ξέρω ότι πρέπει να δείξουμε σύνεση και να αφήσουμε τα πνεύματα στην ησυχία τους… Μην είσαι παρορμητικός, Sir Brion, γιατί μπορεί να σου βγει σε κακό… Τι λες εσύ, Sir Tegwel;

Sir Brion (χαμογελώντας ειρωνικά): Απ’ ό,τι φαίνεται, Sir Dion, η ντάμα είναι το μόνο πεδίο μάχης που σου έχει δώσει δόξα! Θα ήθελα να δω αν είσαι το ίδιο αγενής και με τους Σάξονες, και όχι μόνο με αυτούς που σε φιλεύουν. Sir Tegwel, εμπιστεύομαι την κρίση σου για το ζήτημα αυτό, ως νέος φίλος σου.

Sir Dion (σε ήρεμο τόνο): Σέβομαι αυτούς που με φιλεύουν, Sir Brion, και σου ζητώ ταπεινά συγγνώμη! Δεν ήθελα να σε προσβάλω και να φανώ αγενής… Σέβομαι τους θεούς που λατρεύεις και κατανοώ το ευέξαπτο του χαρακτήρα σου… Επειδή με προκάλεσες όμως, θα σου αποδείξω ότι δε φοβάμαι και θα σε ακολουθήσω… Το κρίμα στο λαιμό σου…

Sir Lohot: Με όλο το σεβασμό που τρέφω προς όλους σας, μήπως είναι σοφότερο να καθήσουμε για λίγη ώρα, να φάμε και να δυναμώσουμε λιγάκι; Θα είμαστε ευάλωτοι εάν, ο μη γένοιτο, συμβεί κάτι! Εξάλλου, παρά την κούρασή μου, έχω πολλή διάθεση να σας προσφέρω ένα όμορφο τραγούδι!

Sir Dion: Μην ανησυχείς, Sir Lohot, τίποτα δε θα συμβεί… Θα ξεκουραστούμε εδώ τώρα κι, αν συμφωνεί κι ο Sir Tegwel, θα κινήσουμε να βρούμε αυτό το καταραμένο πηγάδι… Κάνε μας, λοιπόν, να χαρούμε… Το ’χουμε ανάγκη, νομίζω, όλοι μας…

Sir Tegwel: Δυστυχώς, δεν έχουμε άλλη επιλογή. Ακόμα και αν εμείς αντέχουμε χωρίς νερό, τα άλογά μας το χρειάζονται. Βέβαια πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και να προσεγγίσουμε με το απαραίτητο δέος και σεβασμό. Τέτοιες πηγές είναι συνήθως ιερές και προστατεύονται από νεράιδες. Τα ματωμένα ρούχα ενδέχεται να ανήκουν σε θύματα που προσφέρθηκαν στη νεράιδα ή σε διψασμένους ταξιδιώτες που πλησίασαν για να πιουν… καλή ώρα.

Τέλος πάντων, ας φάμε κάτι πρώτα και έπειτα αναζητούμε το πηγάδι αυτό…

Κατά το απόγευμα της ίδιας μέρας μετά το γεύμα οι Ιππότες ξεκούραστοι ξεκινούν την αναζήτηση του πηγαδιού… Μετά από λίγες ώρες πορείας ο Sir Brion οδηγεί την ομάδα σε ένα καταπράσινο άλσος… Ο καιρός είναι σχετικά καλός, καθώς τα σύννεφα έχουν απομακρυνθεί προς τα δυτικά…

Ο καλπασμός των αλόγων και ο θόρυβος από τις πανοπλίες διαταράσσουν την ηρεμία του δάσους. Έξαφνα λευκά περιστέρια φτεροκοπούν φοβισμένα δεξιά κι αριστερά… Μετά από λίγα λεπτά ακούγεται η φωνή του Sir Lohot να φωνάζει και να καλεί τους Ιππότες. Όλοι τους καλπάζουν προς το σημείο και αντικρίζουν ένα δέντρο… Από τα φύλλα του κρέμονται χρωματιστές κορδέλες, πιθανόν αφιερώματα στα πνεύματα που φυλάνε το μονοπάτι… Οι Ιππότες ακολουθούν το μονοπάτι και κατευθύνονται πιο βαθιά μέσα στο δάσος.

Ξαφνικά από το πουθενά εμφανίζεται μπροστά τους μια όμορφη νεαρή κοπέλα γύρω στα 18 ντυμένη σε πλούσιο φόρεμα. Στα χέρια της κρατάει ένα μπουκέτο λευκά χρυσάνθεμα… Πλησιάζει αργά τους Ιππότες και τους προσφέρει από ένα λευκό χρυσάνθεμο…

Lady of the Well: Τι αναζητάτε, καλοί μου άρχοντες; Ποιος καλός άνεμος σας φέρνει στα μέρη αυτά;

Sir Brion: (δεχόμενος το λουλούδι) Με οδηγό την ανάγκη και συνοδοιπόρο την αμφιβολία ξεκινήσαμε για να βρούμε το πηγάδι που κρύβεται εδώ σ’ αυτό το δάσος. (γονατίζοντας με το ένα πόδι) Μην είσαι η κυρά του πηγαδιού και σε ταράξαμε; Συγχώρεσέ μας.

Lady of the Well: (με φωνή τραγουδιστή) Μονάχα ένας μπορεί να περάσει τη δοκιμασία, μονάχα ένας πραγματικά αγνός στην ψυχή και ειλικρινής μπορεί να καταφέρει να πιει νερό απ’ το πηγάδι… Είσαι εσύ αυτός;

Sir Brion: Κυρά του Πηγαδιού, αυτό δεν μπορώ να το πω εγώ, ούτε και οι νέοι φίλοι μου καθώς δεν με ξέρουν καλά ακόμα. Είμαι σίγουρος, όμως, ότι εσύ ξέρεις καλύτερα. Ζητάμε την άδειά σου να σβήσουμε τη δίψα μας, εμείς και τα άλογά μας, και ως ένδειξη σεβασμού θα προσευχηθούμε στο όνομά σου.

Sir Dion: Την άκουσες, Sir Brion, την Κυρά! Μονάχα ένας μπορεί να περάσει τη δοκιμασία! Νομίζω ότι ήρθε η ώρα να μας αποδείξεις την αξία σου… Εμπρός, λοιπόν, κι η δόξα όλη δική σου!

Sir Brion: (φανερά σκεπτικός) Χμμ, δόξα από ένα πηγάδι; Όπως και να ’χει, θα τολμήσω, και το κρίμα στο λαιμό σου, Sir Dion!Πες μου, Κυρά, ποια είναι η δοκιμασία;

Lady of the Well: Ακολούθησέ με, λοιπόν…

Ο Sir Brion και η Κυρά του Πηγαδιού ξεμακραίνουν και χάνονται πιο βαθιά μέσα στο δάσος…

Μετά από κάμποση ώρα οι Ιππότες βλέπουν τον Sir Brion να επιστρέφει κοντά τους…

Sir Dion: (φωνάζοντας) Τι έγινε, πώς πήγε, τα κατάφερες; Πες τα μας όλα! Κοντεύουμε να πεθάνουμε από την αγωνία μας…

Sir Brion: (με εμφανή τα σημάδια της ψυχικής αναστάτωσης, δίνοντας στον Sir Dion να πιει) Sir Dion, η δοκιμασία που μου έτυχε ήταν πιο δύσκολη απ’ ό,τι την περίμενα. Ευτυχώς όμως τα κατάφερα και ιδού η ανταμοιβή μας! Ελάτε, φίλοι, και ξεδιψάστε από το μαγικό νερό της Κυράς του Πηγαδιού! Από δω και πέρα θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και να μην την ξαναενοχλήσουμε, ίσως τη δεύτερη φορά να είμαστε τόσο τυχεροί. Ελπίζω τώρα να σας απέδειξα, έστω και στο ελάχιστο, την αξία μου.

Sir Dion: (με χαρούμενη φωνή) Είσαι πραγματικά σπουδαίος, Sir Brion, καλά τα κατάφερες! Αν και είχα τις επιφυλάξεις μου, πραγματικά μας ξεπέρασες όλους… Ως ένδειξη της ευγνωμοσύνης μου, λοιπόν, και της πιστής φιλίας, σου χαρίζω αυτό τον σπουδαίο αλυσιδωτό θώρακα… Σου αξίζει πραγματικά ένα τέτοιο δώρο! Στην υγειά σου… (και πίνω με μέτρο) Μου υπόσχεσαι, όμως, ότι, μόλις επιστρέψουμε στον καταυλισμό μας, θα μας τα διηγηθείς όλα αναλυτικά, πολύ θα ’θελα να μάθω τι συνέβη…

Sir Brion: (πίνοντας μαζί με τον Sir Dion και δίνοντας και στους υπόλοιπους να πιούν) Σ’ ευχαριστώ, Sir Dion, εύχομαι με αυτόν το θώρακα να σταθώ ακόμα πιο αντάξια δίπλα σας όταν θα ξεκοιλιάζουμε τα σαξονικά σκυλιά! Θα στα πω αναλυτικά, όταν βρούμε λίγο χρόνο, η περιέργειά σου δε σβήνεται ούτε με το μαγικό νερό βλέπω! Χαχαχα!

Sir Tegwel: Συγχαρητήρια, Sir Brion! Και εγώ ανυπομονώ να ακούσω την ιστορία σου…

Sir Lohot: Θαυμαστές οι ικανότητές σου, Sir Brion! Αγωνιώ να μάθω τι συνέβη, καθώς αυτό που είπες να μην την ξαναενοχλήσουμε, μου φάνηκε πολύ περίεργο και ανησυχητικό! Θαμπώθηκες από την ομορφιά της, όπως όλοι μας, αλλά μάλλον η σοφία και η εγκράτειά σου σε έφερε πίσω στην ομάδα ζωντανό! Στην υγειά της παλικαριάς του Sir Brion, λοιπόν! (και πίνω κι εγώ το μερίδιό μου με λαχτάρα!!!)

Οι Ιππότες επιστρέφουν στον καταυλισμό και η νύχτα περνάει ήσυχα…

Sir Lohot: (Καθισμένος κοντά στη φωτιά με τους συντρόφους μου σκέφτομαι πως τους οφείλω ένα τραγούδι) As I lay upon a nyght, For soth y sawe a semely syght: I beheld a berde so bryght, A child she bare on honde. Here lokyng was so lovely, Here semblant was so wete, Of alle my care & sorwe, She may my balys bete. I behelde that swete wyght, And to my selfe y sayde: She hadde y-do mankynde unryght, Yf she were a mayde…

Την επόμενη μέρα, πολύ νωρίς το πρωί, οι Ιππότες ξυπνούν απότομα από το ποδοβολητό αλόγων… Μια μεγάλη στρατιωτική μονάδα αποτελούμενη από βρετανούς ιππείς υπό την ηγεσία του Sir Brastias πλησιάζουν με ορμή…

Sir Brastias: Sir Tegwel και εσείς οι υπόλοιποι, μαζεύτε τα κι ακολουθήστε μας… Ο κίνδυνος βρίσκεται προ των πυλών!

Οι Ιππότες μαζεύουν γρήγορα τις σκηνές, σβήνουν τη φωτιά, οι ιπποκόμοι ετοιμάζουν τα άλογα και το υλικό και αναχωρούν εσπευσμένα…

Η μονάδα του ιππικού ενώνεται λίγα χιλιόμετρα παρακάτω με τον υπόλοιπο βρετανικό στρατό. Ηγείται ο βασιλιάς Uther που κραδαίνει τον Excalibur, το Ξίφος της Νίκης, που λαμπυρίζει στο δυνατό φως της αυγής. Τον βασιλιά συνοδεύει ο δρυίδης Merlin, πιστός σύντροφος και σύμβουλός του.

Ο βρετανικός στρατός φτάνει σ’ ένα μικρό άλσος κοντά σ’ ένα δυνατό χείμαρρο… Απέναντι βρίσκεται παραταγμένος ο στρατός του δούκα της Κορνουάλης, Gorlois, και τοξότες καλύπτονται πίσω από τα δέντρα… Είναι προφανές ότι, αν σήμερα συγκρουστούν οι δυο στρατοί, ο στρατός του Uther θα σφαγιαστεί, ακόμα κι αυτός κερδίσει τη μάχη… Την ηρεμία και την αταραξία του δάσους διαλύει η στεντόρεια φωνή του βασιλιά Uther

Uther: (με σταθερή φωνή) Μια Χώρα, ένας Βασιλιάς!

Gorlois: (ουρλιάζει) Δικαιοσύνη!

Merlin: Δείξε του το Ξίφος!

Ο Uther σηκώνει τον Excalibur ψηλά και τον δείχνει σε όλους. Ο στρατός του Δούκα δείχνει ταραγμένος και κάποιοι πισωπατούν…

Merlin: Ιδού το Ξίφος της Νίκης! Σφυρηλατήθηκε, όταν ο κόσμος ήταν νέος…

Gorlois: (ουρλιάζει) Και αν παραδοθώ, τι θα κερδίσω;

Uther: Θα κερδίσεις… … … όλη τη γη από εδώ μέχρι τη θάλασσα, αν υποταχθείς στο Βασιλιά!

Gorlois: (ουρλιάζει) Δέχομαι!

Όλοι οι Ιππότες αρχίζουν να επευφημούν και να ζητωκραυγάζουν από χαρά ευχαριστημένοι από την ευγένεια που επέδειξαν οι ηγεμόνες τους για το καλό όλης της Βρετανίας… Οι στρατοί στρατοπεδεύουν κοντά στο χείμαρρο και όλη τη νύχτα πίνουν, γλεντάνε, τραγουδούν και κουβεντιάζουν… Πολύ αργά τη νύχτα ο δούκας Gorlois αποχωρεί με την προσωπική του φρουρά…

Το ξημέρωμα ο στρατός του δούκα Gorlois αποχωρεί… Όλοι οι άντρες είναι ευχαριστημένοι από την έκβαση των πραγμάτων και χαρούμενοι… Τη χαρά όμως έρχεται να διαλύσει το νέο που ανακοινώνει ο προσωπικός φρουρός του Βασιλιά, Sir Brastias

Sir Brastias: Άντρες, οι ανιχνευτές μας ενημερώνουν ότι ένας νέος στρατός Σαξόνων υπό την ηγεσία του Octa και του Eosa έχουν αποβιβαστεί στο βασίλειο του Malahaut και πολιορκεί το Eburacum. Ο δούκας του Lindsey κράτησε τον κίνδυνο μακριά από το Logres, όμως τώρα τα πράγματα σοβάρεψαν… Επιστρέψτε στα σπίτια σας, ξεχειμωνιάστε και το επόμενο καλοκαίρι όλοι οι υποτελείς του Uther θα πρέπει να συγκεντρωθείτε στο Lincoln

Ulfius: Βασιλιά μου, πληροφορούμαστε ότι ο πραίτορας Syagrius νικήθηκε από τον Βασιλιά Claudas αυτό το καλοκαίρι…

Uther: Δεν πειράζει, αυτό λίγο μας ενδιαφέρει, έχουμε νέο κίνδυνο να αντιμετωπίσουμε στα βόρεια της χώρας μας… Ετοιμαστείτε γρήγορα και καλπάστε δυνατά για το Cirencester. Δεν θα κρυφτώ μέσα στο κάστρο μου, όπως κάνουν οι δειλοί βασιλείς του Βορρά!

Comments

Καλώς ήρθες sir Brion! cool photo!

 

Καλώς ήρθες, Sir Brion!

 

Εφόσον αποφασίζετε να αναζητήσετε το πηγάδι ρίξτε όλοι 1d20-4 (Hunting ή Awareness, όποιο έχετε μεγαλύτερο) να δούμε ποιος θα το εντοπίσει…

 

Cool photo, sir Tegwel!

 

Ευχαριστώ παιδιά, άντε και καλές μάχες!!

 

Στη δοκιμασία με την κυρά του πηγαδιού κρίνεται ο Ιππότης ανάλογα με την αγνότητά του (chaste) και την ειλικρίνειά του (honest). Μπορεί να δοκιμάσει όποιος επιθυμεί, όμως μπορεί να αποτύχει… Ποιος θα πάει;

 

Όποιος πιει από το μαγικό νερό του πηγαδιού ξεδιψάει και κερδίζει 1d4 πόντους σε οποιοδήποτε attribute (strength, dexterity etc.) επιθυμεί…

 

Κωνσταντίνε, χρόνια πολλά και καλά! Να είμαστε καλά και να χαιρόμαστε τη γιορτή μας!

 

Αχ με πρόλαβες! Χρόνια πολλά Κώστα μου!

 

Όλοι οι Ιππότες κερδίζουν από 100 glory επειδή έγιναν μάρτυρες του εξαιρετικού αυτού γεγονότος…

 

Στη θέα της φωτογραφίας από την ταινία, ανατρίχιασα!!

 

Ο Sir Brion για να επιβιώσει στο μάταιο τούτο κόσμο θα πρέπει να καλύπτει κάπως τα έξοδα διαβίωσής του. Επειδή όμως για την ώρα αρνείται να υποταχθεί σε κάποιον άρχοντα (τι Ιρλανδός θα ήταν τότε άραγε;) θα χρειαστεί κάποιον σπόνσορα να του πληρώνει τα έξοδα, όσα βέβαια αυτός κρίνει… Θεωρώ ότι ο Sir Tegwel λόγω τίτλου μπορεί να τον υποστηρίξει τουλάχιστον ως ordinary knight (2L. έξοδα minimum) και να τον φιλοξενήσει στο Upchurch… Όποιος έχει άλλη γνώμη ας την καταθέσει…

 

Για το ερχόμενο έτος και από εδώ και στο εξής, όταν θα μπαίνουμε σε winter phase, θα ακολουθούμε τον εξής κανόνα:

Training and Practice
Choose one:
1. Change a Personality Trait, Statistic, or Passion
One trait, statistic or passion value may be changed by one point.
Restrictions: Traits cannot be increased over 19. Passions cannot be increased over 20. No statistics can
be raised higher than its maximum cultural value, which is usually 15, 18, or 21. SIZ may not be increased
after age 21 and no statistics may be increased after age 35.
2. Train Skills Up to 15
Get 1d6+1 skill points.
Restrictions: Raise a skill only to a value of 15.
3. Train a Skill Up to 20
Increase one skill over 15 by one point.
Restriction: a maximum value of 20.

Ereshkigal

I'm sorry, but we no longer support this web browser. Please upgrade your browser or install Chrome or Firefox to enjoy the full functionality of this site.