Ex Calce Liberatus Est

Θαλασσινές περιπέτειες

Το ταξίδι με τη φορτηγίδα (Cog) του Sir Rene είναι αρκετά δύσκολο. Συχνά κάνει πολύ κρύο και βρέχει. Το φαγητό είναι παστό και το κρασί μπρούσκο. Ο καπετάνιος και οι ναύτες ξέρουν καλά τη δουλειά τους και γνωρίζουν τη διαδρομή. Ωστόσο, κανείς δε μπορεί να κοιμάται ατάραχος, όταν ταξιδεύει στα ανήσυχα νερά της βόρειας θάλασσας…

Sir Rene: Κύριοι κι αγαπητή κυρία, βολευτείτε στο πλοίο όσο πιο άνετα μπορείτε. Βέβαια το κρύο είναι ανυπόφορο, αλλά δεν θα αργήσουμε να φθάσουμε…

Magdalen ap Rhydian: Το ελπίζω, γιατί έχω ξυλιάσει…

Ο καιρός βελτιώνεται και ο άνεμος είναι ούριος. Τα πανιά ανεμίζουν με περηφάνια και η φορτηγίδα πλεέι με ταχύτητα. Ο καπετάνιος δείχνει ευχαριστημένος και οι ναύτες ήρεμοι.

Ξαφνικά ο Sir Joseff τινάζεται απότομα και φωνάζει δυνατά: Κοιτάξτε εκεί, στα ανατολικά, νομίζω ότι είναι ένας θαλάσσιος μονόκερως… Όχι, όχι είναι περ… περ… περισσότεροι! Απίστευτο, κι εγώ που νόμιζα… Καλός οιωνός αυτός για το ταξίδι μας…

Sir Lohot: Μμμμμ…, περίεργο…σκέφτομαι, πού τους είδε τους μονόκερους ο Sir Joseff; Αισθάνομαι ένα ελαφρύ ρίγος καθώς αυτό που περιγράφει μου φαίνεται λίγο απόκοσμο και αναρωτιέμαι, αν είναι στα σύγκαλά του! Σταυρώνω τα χέρια μου, για να ζεσταθώ λιγάκι, μιας και δεν είμαστε πολύ καλά ντυμένοι και έχει ψύχρα στο κατάστρωμα και μου περνάει απ’ το μυαλό πόσο όμορφη είναι η Magdalen ap Rhydian! Χαλάλι του, σκέφτομαι για τον Sir Dion, είχε το θάρρος να την προσεγγίσει, ωστόσο ας είναι…, ο μανδύας που μου έραψε είναι πολύ όμορφος… και ξεκινώ ένα θαλασσινό τραγούδι…

Το τραγούδι του Sir Lohot είναι πολύ ωραίο, ζεσταίνει τις ψυχές σας και σας γεμίζει κουράγιο και υπομονή για το δύσκολο και μακρινό ταξίδι.

Sir Rene: Sir Joseff, με όλο το θάρρος, δεν είναι δυνατόν να είδατε μονόκερους σε αυτά τα νερά. Μήπως ήπιατε πολύ μπράντυ; Υπάρχει ακόμα μία κουβέρτα εκεί μπορείτε να την χρησιμοποιήσετε για να ζεσταθείτε, και ίσως με λίγο ύπνο να ξεκουραστείτε…

Sir Gwair: Να πάρει πολύ κουνάει αυτό το ρημάδι… Μου φαίνεται ότι θα ήταν καλύτερα να είχα πάει με τον Sir Tegwel και τον Sir Irwyn. Προτού αποσυρθώ σε μια γωνία με ένα μπουκάλι κρασί στο χέρι και μουρμουρίζοντας διάφορα για τη θάλασσα και τη μετακίνηση με καράβια, ρωτάω: Καπετάνιε, αργούμε ακόμα πολύ να φτάσουμε στο Λονδίνο;

Καπετάνιος Hervis: Λοιπόν όχι, κανά δυο μέρες θα μας πάρει αρκεί να φυσάει όπως σήμερα. Χα χα, αυτά που είδες Sir Joseff δεν είναι θαλάσσιοι μονόκεροι. Είναι φάλαινες με ένα κέρατο να προεξέχει από το μέτωπό τους. Στα μέρη μου τα λένε narwhals. Είναι θαυμάσια ζώα και το κρέας τους υψηλής ποιότητας. Τα κέρατά τους πωλούνται στην ανοιχτή αγορά για πολλές λίβρες και οι κληρικοί τα χρησιμοποιούν ως κηρύκεια και μπαστούνια. Οι ναυτικοί πιστεύουν ότι τα κέρατα των θαλασσίων αυτών θηρίων έχουν θεραπευτικές ιδιότητες! Μήπως σας κάνει κέφι να κυνηγήσουμε μερικά από αυτά; Σε κάθε περίπτωση θεωρώ ότι κάτι τέτοιο θα ήταν εξαιρετικά επικίνδυνο…

Sir Dion: Είναι φοβερό πώς ξαφνικά ξύπνησαν παιδικές αναμνήσεις. Τότε που ήμουν 12 χρόνων θυμάμαι τον θείο μου τον Mordeyrn, τον αδερφό της μητέρας μου, που ταξίδευε στις θάλασσες για να ανοίξει τους ορίζοντες του, να δει καινούργια πράγματα. Όποτε ερχόταν στο σπίτι μου μας έλεγε ιστορίες από τις περιπέτειες του. Πώς μπορώ να ξεχάσω λοιπόν την ιστορία με τις φάλαινες με το ένα κέρατο. Αγκαλιάζοντας την σύζυγό μου τρυφερά από τους ώμους και δίνοντάς της ένα φιλί της χαμογελώ. Είμαι τόσο ενθουσιασμένος που βλέπω αυτά τα πλάσματα, μου μιλούσε συχνά ο θείος μου για αυτά, είναι θαύμα της φύσης δε νομίζετε; Και βέβαια είναι επικίνδυνο να τα κυνηγήσουμε, αφού δε γνωρίζουμε τους κανόνες της θάλασσας, ούτε καν κολύμπι! Θα ήταν καλύτερα να τις απολαύσουμε παίζοντας ένα παιχνίδι ντάμα.

Sir Gwair: Μα γιατί; Θα ήταν μια παρά πολύ καλή ευκαιρία να ξεχαστώ λίγο από αυτό το αναθεματισμένο κούνημα! Αν ο καπετάνιος πιστεύει ότι είναι μέσα στα πλαίσια του εφικτού μιας και η θάλασσα δεν είναι το στοιχείο μου και δεν νιώθω άνετα ούτε για ψάρεμα θα ήταν μια πολύ καλή ιστορία το πώς πιάσαμε ένα τέτοιο πλάσμα, και ας μην ξεχνάμε το τι μπορούμε να κερδίσουμε!!! Όπως αυτό το κέρατο που απ’ ο,τι κατάλαβα είναι επιθυμητό από πολλά άτομα για διάφορους λόγους!

Sir Dion: Sir Gwair, πολύ φοβάμαι ότι θα υποστείς το κούνημα. Δε βρίσκω συνετά τα λόγια σου. Δεν νομίζω πως η συγκεκριμένη περίσταση είναι η ιδανική για να καταπολεμήσεις το φόβο σου για το νερό. Ο κίνδυνος είναι μεγάλος και το χειρότερο… δεν γνωρίζουμε τον αντίπαλο. Μη σε συνεπαίρνει λοιπόν το πάθος σου για περιπέτεια και δόξα, γιατί το πιθανότερο είναι να χάσουμε…! Για το ανακάτεμα συμβουλέψου τον καπετάνιο.

Sir Rene: Και εμένα θα με ενδιέφερε μια τέτοια δοκιμασία, γιατί ένα τρόπαιο πάει πάντα παρέα με την δόξα, επί πλέον θα εξερευνήσουμε αυτό το σπάνιο είδος που τώρα βρήκαμε και θα ωφεληθούμε, όμως είναι φρόνιμο, να εκμεταλευτούμε τον καιρό που βελτιώθηκε, για να φθάσουμε στον προορισμό μας και ερχόμαστε μια εποχή με λιγότερο κρύο και καλύτερες συνθήκες, προετοιμασμένοι κατάλληλα να ψαρέψουμε αυτά τα κήτη και να εξερευνήσουμε ό,τι άλλο υπάρχει σε αυτήν την θάλασσα. Δεν μπορούμε να βάλουμε σε κίνδυνο το καράβι μας και τις ζωές μας από την στιγμή που συνοδεύουμε και την σύζυγο του Sir Dion. Προτείνω να συζητήσουμε τι θα κάνουμε στο Λονδίνο.

Sir Lohot: Αγαπητέ Sir Gwair θα διαφωνήσω μαζί σου! θεωρώ ότι ο Sir Tegwel και ο Sir Irwyn πιθανόν να συναντήσουν δυσκολίες στα έλη του Maris! Εξ αρχής δεν είχα καλό προαίσθημα για την περιοχή αυτή και το κακό μου προαίσθημα δεν με αφήνει…ελπίζω οι φίλοι μας να είναι καλά! Οπότε, για να είμαι ειλικρινής προτιμώ, που βρίσκομαι στο ταξίδι αυτό αν και η ψύχρα μου έχει τρυπήσει το κόκαλο και όσο σε ακούω να μιλάς για την ταραχή, που σου προκαλούν τα κύματα, αισθάνομαι να ζαλίζομαι κι εγώ! Όσο για τα πλάσματα αυτά, μπορεί μονόκεροι να μην είναι, αλλά εμένα το ίδιο απόκοσμο θέαμα μου φαίνονται κι ας είναι μόνο φάλαινες! Το κρέας τους θα ήταν ίσως νόστιμο, αλλά πού να μπλεκόμαστε τώρα; παίρνει, εξάλλου, να βραδιάζει…

Το ταξίδι διαρκεί όσο ο ήλιος είναι ψηλά και υπάρχει φως. Μόλις παίρνει το απόγευμα ο καπετάνιος Hervis φέρνει τη φορτηγίδα πιο κοντά στις ακτές και δείχνει να αναζητά ασφαλές σημείο στην ξηρά για να περάσετε τη νύχτα. Κάμποσα μίλια πιο κάτω σε ένα σημείο που η θάλασσα μπαίνει πιο μέσα και σχηματίζεται φυσικό λιμάνι με αμμώδη παραλία αράζει ένα σχετικά μεγάλο πλοίο. Στην ξηρά είναι στημένα αντίσκηνα και μια μεγάλη φωτιά ζεσταίνει κάμποσους ναυτικούς που είναι συγκεντρωμένοι γύρω της.

Hervis: Χμμμ, το πλοίο φαίνεται Σκανδιναβικής κατασκευής. Δεν αποκλείεται οι άντρες που γευματίζουν γύρω από τη φωτιά να είναι έμποροι από τη Θούλη. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να είμαστε προσεκτικοί… Τι λέτε; Να αράξουμε εδώ; Το σημείο φαίνεται καλό αγκυροβόλιο κι απάνεμο… Τι λέτε; Να στείλουμε πρεσβευτές;

Sir Rene: Θα πρέπει, νομίζω, κάποιος να τους προσεγγίσει να μάθουμε ποιοι είναι και να δούμε τις διαθέσεις τους. Ίσως είναι εχθρικοί μαζί μας. Θα πάω εγώ…

Sir Lohot: Μπορώ να έρθω μαζί σου Sir Rene!

Sir Rene: Ευχαρίστως, Sir Lohot, πολύ ευγενικό εκ μέρους σας… Πάμε να γνωρίσουμε αυτούς τους ξένους…

Ο καπετάνιος Hervis και οι ναύτες του αρχίζουν να προσεγγίζουν τη στεριά και ρίχνουν άγκυρα. Οι Sir Rene, Sir Lohot, Sir Dion και Sir Gwair επιβιβάζονται σε μια μικρή βάρκα. Δυο ναύτες αναλαμβάνουν τα κουπιά και μετά από λίγη ώρα αράζουν στην αμμώδη παραλία. Ο ήλιος έχει σχεδόν δύσει και ημίφως καλύπτει την περιοχή. Δυο άντρες σηκώνονται όρθιοι και σας πλησιάζουν. Έχουν άγρια χαρακτηριστικά και μακριά πυρόξανθα μαλλιά… Ο ένας από αυτούς φωνάζει δυνατά σε μια άγνωστη γλώσσα: Κom tættere på, vi har varm suppe og flot frisk fisk…

Sir Lohot: Μάλλον μας καλούν να καθήσουμε μαζί τους στη φωτιά και να φάμε, ψιθυρίζω στον Sir Rene, αλλά δεν είμαι απολύτως βέβαιος… Αισθάνομαι, πάντως, ότι έχουν φιλικές διαθέσεις, τι λέτε πλησιάζουμε;

Sir Rene: Και εγώ το ίδιο νομίζω Sir Lohot, ας περιμένουμε όμως μήπως υπάρχει κάποιος που μιλάει την δική μας γλώσσα, για να είμαστε σίγουροι…

Ένας μεγαλόσωμος άντρας σηκώνεται από τη φωτιά, πλησιάζει και τους λέει: De er udlændinge, formentlig Cymri, dont de taler vores sprog… Με βαριά ξενική προφορά απευθύνεται σε εσάς: Ελάτε, χα χα, μη φοβάστε, έχουμε ζεστό φαγητό! Κοπιάστε και δε θα χάσετε.

Καθώς πλησιάζετε βλέπετε μια ντουζίνα Σκανδιναβούς να τρώνε σιωπηλοί και να ζεσταίνουν τα χέρια τους στη φωτιά. Άλλοι από αυτούς σας κοιτάνε, άλλοι κουβεντιάζουν χαμηλόφωνα, άλλοι παίρνουν τον υπνάκο τους. Είναι πολύ ψηλοί, με ωραία πυρόξανθα μαλλιά. Άλλοι από αυτούς έχουν γένια μακριά με κοτσιδάκια ενώ άλλοι είναι καλοξυρισμένοι. Όλοι τους όμως φαίνονται ταλαιπωρημένοι και τα πρόσωπά τους σκαμμένα από την αρμύρα της θάλασσας…

Ο αρχηγός τους, που μόλις σας μίλησε, δίνει εντολή να σας προσφέρουν φαγητό και κρασί. Σας εξηγεί ότι το φαγητό περιλαμβάνει ψαρόσουπα, ξερό μπαγιάτικο ψωμί και παστό κρέας ταράνδου. Είναι ευδιάθετος και γεμίζει τις κούπες σας με κόκκινο κρασί.

Thurstan Cyneheardson: Λοιπόν, από πού μας έρχεστε και τι νέα μας φέρνετε; Ψοφάω να ακούσω…

Sir Dion: Ευχαριστούμε για τη φιλοξενία, ξένε, είναι ό,τι ακριβώς χρειαζόμαστε μετά από ένα κουραστικό ταξίδι. Είμαι ο Sir Dion από το Dol, από δω οι Sir Rene, Sir Lohot και τέλος ο Sir Gwair. Το ταξίδι μας ξεκίνησε από το Eburacum και ο προορισμός μας είναι το Λονδίνο. Το δικό σου όνομα ποιό είναι και ποιoς είναι ο προορισμός σας; Πώς φτάσατε ως εδώ; Τι είδατε ως τώρα που να σας κίνησε τη περιέργεια;

Sir Rene: Ευχαριστούμε πολύ! Εσείς ποιοι είστε και πώς βρεθήκατε εδώ; Φαίνεστε πολύ οργανωμένοι.

Thurstan Cyneheardson: Χα χα! Το όνομά μου είναι Thurstan και είμαι γιος του Cyneheard και αυτοί είναι οι άντρες μου! Είμαστε έμποροι από τις βόρειες ακτές της ηπειρωτικής χώρας. Εμπορευόμαστε καλό σαξονικό κρασί και ελεφαδόντο άγριων θαλάσσιων ελεφάντων, γούνες από μικρές νεαρές φώκιες και παστό κρέας ταράνδου… Τίποτα δεν είδαμε που να μας κινήσει την περιέργεια… Ξεκουραζόμαστε για λίγο σε αυτή την ήσυχη παραλία και με την επόμενη παλίρροια αναχωρούμε πρώτα για το Eburacum κι έπειτα για τις χώρες της παγωμένης Θούλης… Μείνετε κοντά μας να μας κρατήσετε συντροφιά και κοιμηθείτε εδώ δίπλα στη φωτιά, στη ζέστη. Αν θέλετε, ρίξτε το πρωί μια ματιά στα προϊόντα μας στο πλοίο κι αν κάτι σας γυαλίσει στο μάτι, ε τότε μπορείτε με λίγα δηνάρια να το αποκτήσετε! Πιείτε τώρα, κάνει καλό…

Sir Lohot: Σου είμαστε ευγνώμονες για το ενδιαφέρον και την περιποίηση Thurstan Cyneheardson! Μετά το κρύο θαλασσινό μας ταξίδι ήταν πραγματικά κάτι που χρειαζόμασταν! Θα με ενδιέφερε πολύ να δω τα προϊόντα σας, αν κρίνω από την περιγραφή, θα είναι καλής ποιότητος!!! Εγώ είμαι ο Sir Lohot από το Languedoc και χαίρομαι πολύ για την γνωριμία! Κατόπιν κάθομαι κοντά στη φωτιά και τυλίγομαι με τον μανδύα μου χουχουλιάζοντας μέσα στις κρύες μου χούφτες.

Thurstan Cyneheardson: Να είσαι καλά νεαρέ μου! Το πρωί με το φως του ήλιου θα μπορέσεις άνετα να δεις τα προϊόντα μας. Λοιπόν, καθίστε εδώ κοντά στη ζεστασιά… Ευτυχώς που ο ουρανός είναι ξάστερος, ο καιρός στεγνός και δεν φαίνονται σημάδια βροχής…

Η νύχτα κυλάει ήσυχα. Ο Sir Miall φέρνει το λαούτο του και παίζει μια ευχάριστη όμως νοσταλγική μελωδία. Οι ναυτικοί φαίνεται να αναπολούν τα σπίτια και τις οικογένειές τους. Ο Thurstan απολαμβάνει συνεπαρμένος τη μουσική κι Sir Lohot το δυνατό σαξονικό κρασί. Ο Sir Gwair θέλοντας να ικανοποιήσει το φιλοπερίεργο πνεύμα του Τhurstan αποφασίζει να του διηγηθεί υπό τη συνοδεία της μουσικής την ιστορία του Ξίφους της Νίκης, πώς η ομάδα του κατάφερε να νικήσει το γίγαντα και πώς ο Merlin απέσπασε το Ξίφος από τα χέρια της Κυράς της Λίμνης… Αν και ο Sir Gwair δεν έχει τη ρητορική δεινότητα και την ικανότητα να αποδώσει στις διαστάσεις του ένα τέτοιο γεγονός, ωστόσο ο Thurstan δείχνει γοητευμένος. Μάλιστα, μετά το τέλος της αφήγησης, μεταφράζει τα λόγια του Sir Gwair στους ναυτικούς του που παρακολουθούν μισονυσταγμένοι… Η νύχτα, αν και παγερή, περνάει ευχάριστα. Ο ουρανός είναι ξάστερος και τα αστέρια λάμπουν στον ουρανό. Η φωτιά καίει ζωηρά και τα κάρβουνα τρίζουν με εκείνο τον ευχάριστο ήχο…

Sir Lohot: Πραγματικά κάνει καλό αυτό το κρασί, σκέφτομαι, καθώς η φωτιά και το γλυκό αυτό πιοτό με χαλαρώνουν και μου δημιουργούν μια αίσθηση θαλπωρής… Ζητώ ευγενικά να μου ξαναγεμίσουν την κούπα και πιστεύω πως το επόμενο πρωί σίγουρα θα έχω να αγοράσω κάτι πολύ καλό από αυτούς τους ανθρώπους… Το αλκοόλ σε συνδυασμό με την αφήγηση του Sir Gwair μου φέρνουν μια γλυκιά υπνηλία και πλαγιάζω εκεί κοντά για να ξεκουραστώ!

Sir Rene: Όμορφη νύχτα, σκέφτομαι, με την ξαστεριά, τις γερές φωτιές και το κρασί ξεχνάμε το κρύο και περνάμε καλά με την φιλική παρέα των ξένων…

Όλοι κοιμούνται βαθιά μέσα στις κουβέρτες τους και πλάι στη φωτιά που αργοπεθαίνει προς το ξημέρωμα…

Sir Lohot: Σηκώνομαι ελαφρά και στηρίζομαι στον αγκώνα μου καθώς ο μανδύας μου κυλάει από τον ώμο μου προς τα κάτω. Κοιτάω γύρω γύρω στον ουρανό και αντιλαμβάνομαι κάποια κινητικότητα, γουρλώνω λίγο τα μάτια μου μπας και μπορέσω να αντιληφθώ καλύτερα, αν και το μυαλό μου είναι λίγο βαρύ από το πιοτό. Αντιλαμβανομαι ότι ό,τι κι αν είναι αυτό που βλέπω έχει απειλητικές διαθέσεις και έρχεται κατά πάνω μας με μεγάλη ταχύτητα! Θεέ μου, βοήθα με, σκέφτομαι, και φωνάζω: Ξυπνήστε, φίλοι μου, ξυπνήστε, και σκουντάω όποιν έχει ξαπλώσει δίπλα μου, ουράνιος κίνδυνος κατά πάνω μας!!!

Sir Gwair: ουρλιάζοντας Ξύπνα!!! Βλέπεις αυτό που βλέπω να έρχεται από τον ουρανό; Τι είναι αυτά τα περίεργα πλάσματα που πετούν στον ορίζοντα;

Sir Dion: Τρίβω τα μάτια μου… Δε θέλω να πιστέψω αυτό που βλέπω. Εικόνες από την αποκάλυψη μου έρχονται στο μυαλό. Μα βέβαια ο δράκος…!!! Ω, Θεέ μου, δώσε μου δύναμη να αντιμετωπίσω αυτή τη δοκιμασία. Σύντροφοι ξυπνήστε, μεγάλο κακό έρχεται από τον ουρανό. Με τις λόγχες σας και το θάρρος σας βάλτε τα δυνατά σας να το ξορκίσουμε!

Thurstan Cyneheardson: με το δόρυ στο χέρι ουρλιάζει και προσπαθεί να ξυπνήσει τους άντρες του: Mænd, vågner op! Snart skoven! Jeg vil kæmpe med disse gode mænd…

Sir Rene: Ακούγοντας τις φωνές των συντρόφων μου, καθώς δεν ήμουν βαθιά κοιμισμένος, το χέρι μου πηγαίνει αυτομάτως στο σπαθί μου και το ίδιο βλέπω να κάνουν όλοι μου οι σύντροφοι, καθώς και όσοι Σκανδιναβοί ξύπνησαν από της φωνές του αρχηγού τους. Τους κοιτάω όλους με τρόμο και σκέφτομαι πώς θα αντιμετωπίσουμε αυτόν τον κίνδυνο.

Sir Gwair: Βλέποντας ότι οι σύντροφοι μου αντιδρούν άμεσα στην εναέρια απειλή ανασυντάσσομαι και τους φωνάζω: Θα ήταν καλύτερα να χρησιμοποιήσουμε δόρατα για να κρατήσουμε αυτούς τους δαίμονες σε απόσταση. Άμα χρησιμοποιήσουμε τα σπαθιά μας θα είναι πολύ κοντά και θα μπορούν να μας χτυπήσουν πιο εύκολα. Θα πρέπει να καταφέρουμε να κινηθούμε προς εκείνο το αλσύλλιο προς τα βορειοδυτικά μας για να τους δυσκολέψουμε ακόμα πιο πολύ τις κινήσεις.

Sir Lohot: Φροντίζω να απομακρυνθούν τα άλογά μου προκειμένου να είναι ασφαλή και είμαι σε ετοιμότητα με το δόρυ στο χέρι! Ας μετακινηθούμε προς το αλσύλλιο, όπως είπε ο Sir Gwair, να μη είμαστε εδώ στα ανοιχτά, μήπως και τα δέντρα ανακόψουν την πορεία των φτερωτών τεράτων!!! Αρχίζω να μετακινούμαι προς τα πίσω προς το αλσύλλιο πάντα με το βλέμμα στον ουρανό.

Sir Gwair: Παραμένω και εγώ μαζί με τον Sir Dion και τον Thurstan για να δώσω παραπάνω ελπίδες να διαφύγουν οι άμαχοι αλλά και να επιζήσουν οι δυο φίλοι μου! Επίσης επικαλούμαι την τιμή μου:

Δε θα αφήσω κανέναν να πεθάνει έτσι άδοξα και χωρίς να το πληρώσουν ακριβά για κάθε ψυχή που πάρουν σήμερα αυτοί οι φτερωτοί δαίμονες!

Sir Lohot: Ορκίζομαι στην τιμή και την υπόληψή μου:

Όπως βγαίνουμε αλώβητοι και πιο δυνατοί από τον αγώνα ενάντια στους μισητούς Σάξονες, έτσι αλώβητοι θα βγούμε και από τη σημερινή δοκιμασία!!!

Sir Rene: Επικαλούμαι την τιμή μου:

Ανάθεμά σας, δράκοντες του Βορρά! Δε θα αφήσω να διακινδυνεύσουν οι φίλοι και σύντροφοί μου. Εγώ τους έφερα εδώ, εγώ και θα τους βγάλω από τη δυσχερή αυτή θέση!

Sir Dion: Επικαλούμαι την αγάπη μου για τη σύζυγό μου:

Magdalen, τώρα ήρθε η στιγμή να αποδείξω την αγάπη μου για σένα και να σε προστατεύσω από τους φτερωτούς αυτούς δαίμονες της κολάσεως!

Με μια απότομη βουτιά από τον ουρανό ο θηριώδης δράκοντας αποτολμά να αρπάξει με τα γαμψά του νύχια τον Sir Dion. Ο Ιππότης με το ξίφος στο δεξί και την ασπίδα στο αριστερό παίρνει θέση μάχης. Η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη! Το θηρίο πέφτει βαρύ στον Sir Dion όμως δεν καταφέρνει να τον γραπώσει. Ο Ιππότης με μια επιδέξια κίνηση τρυπά με το ξίφος του την κοιλιά του ζώου ελαφρά, ζεστό αίμα τινάζεται από την πληγή κι ο δράκοντας ουρλιάζει απόκοσμα… Ανασηκώνεται στον ουρανό και ετοιμάζεται να επιτεθεί ξανά…

Ένας δεύτερος δράκοντας εφορμά από τον ουρανό εναντίον του Sir Gwair… Το κτήνος στριγκλίζει βίαια και ετοιμάζεται να νυχιάσει τον ήρωα… Ο Sir Gwair ετοιμάζει το ξίφος του και το κατεβάζει βίαια… Μάταια όμως… Οι σκληρές, στιλπνές μαυροπράσινες φολίδες προφύλαξαν το δράκο, αυτή τη φορά…

Το τρίτο από τα γιγαντιαία κτήνη ορμά εναντίον του Sir Lohot… Ο Ιππότης με το δόρυ στο χέρι και πατώντας γερά στην άμμο παίρνει θέση να δεχτεί την κάθετη εφόρμηση του δράκοντα… Η σύγκρουση είναι ισχυρή! Το δόρυ του Sir Lohot διαπερνά τις φολίδες του κτήνους και μπήγεται βαθιά στην κοιλιά του… Μαύρο αίμα λερώνει τα χέρια του Ιππότη και ο δράκοντας με μια απαίσια στριγκλιά πετά ψηλά στον αέρα και ετοιμάζεται να ορμήσει ξανά…

Ο Sir Rene κραδαίνοντας το ξίφος στο αέρα βγάζει μια πνιχτή κραυγή και με λόγια ακατανόητα ορμά στο δράκοντα που εφορμά… Ο δράκος με τα γαμψά του νύχια καταφέρνει επιφανειακά τραύματα στον Ιππότη… Η πανοπλία του τον έσωσε… Όμως, αλίμονο, ο δράκοντας ετοιμάζεται να επιτεθεί και πάλι…

Με επιδέξιες κινήσεις οι δράκοντες εφορμούν… Ένας από αυτούς τραυματίζει με τα νύχια του τον Sir Rene ευτυχώς επιφανειακά… Η πανοπλία το κράνος και η ασπίδα σώζουν από βέβαια τραύματα τον Sir Lohot! Αντίθετα η τύχη παίρνει το μέρος του Sir Gwair… Την ώρα που ο δράκοντας εφορμά, ο Ιππότης παίρνει θέση μάχης… Το κτήνος πέφτει πάνω του βαρύ… Ο Ιππότης με μια βίαιη κίνηση πληγώνει το δράκοντα στα πλαϊνά του φιδίσιου σώματός του… Ο Sir Dion τα βρίσκει σκούρα… Ο δράκοντας του ορμά και του ξεσκίζει το χέρι πληγώνοντας τον σοβαρά… Το αίμα του μαύρο αναβλύζει από το βαθύ τραύμα…

Sir Miall: Αφού βοηθήσω τον Sir Joseff να κρύψει την Magdalen και τα άλογα στο δάσος γυρνάω προς τη μάχη με το δόρυ μου έτοιμο για να βοηθήσω τον Sir Dion και επιτίθεμαι στο δράκοντα που τον πλήγωσε.

Sir Lohot: Κραδαίνοντας γερά το δόρυ μου γεμάτος αίματα, αλλά με μια αίσθηση μικρής ανακούφισης καθώς κατάφερα και απέκρουσα το κτήνος, σε κλάσματα δευτερολέπτου η σκέψη μου επιστρέφει στα σύγκαλά της και αφού κοιτάζω δεξιά και αριστερά στον ουρανό, για να εντοπίσω, αν έρχεται ξανά καταπάνω μου κάποιος δράκος, στρέφω την προσοχή μου στους φίλους μου, Sir Dion και Sir Rene, που αντιλαμβάνομαι ότι βρίσκονται σε άσχημη κατάσταση και σπεύδω να τους βοηθήσω!

Οι δύο από τους φοβερούς δράκοντες πετούν μακριά από εσάς και στρέφονται προς τη δασώδη περιοχή, εκεί που κρύβονται οι Σκανδιναβοί έμποροι και ο Thurstan Cyneheardson με τη Magdalen ap Rhydian… Ο τρίτος κάνει κύκλους από πάνω σας προσπαθώντας να βρει κάποιο έυκολο θύμα. Ο τέταρτος δράκοντας προσγειώνεται με τα τεράστια φολιδωτά πόδια του στο αμμώδες έδαφος κοντά στους Ιππότες που έχουν πλησιάσει ο ένας τον άλλο. Το κτήνος ζέχνει και, καθώς ανοίγει το πελώριο στόμα του, κοφτερά δόντια προβάλλουν έτοιμα να ξεσκίσουν σάρκες και να λιανίσουν κόκαλα… Με ένα απαίσιο γουργουριστό μουγκρητό ετοιμάζεται να επιτεθεί ξανά…

Sir Gwair: Sir Miall, Sir Lohot, βοηθήστε με να αποσπάσω την προσοχή των δυο Δράκων που μας περιτρυγίζουν για να δώσουμε την ευκαιρία στον Sir Dion και το Sir Rene να επιστρέψουν και να προστατέψουν τη Magdalen ap Rhydian και τους λοιπούς! Ταυτόχρονα προσπαθώ να κάνω θόρυβο χτυπώντας το ξίφος μου πάνω στην ασπίδα μου.

O Sir Miall ορμά έφιππος με το δόρυ στο χέρι εναντίον του δράκοντα, όμως για κακή του τύχη οδηγεί το άλογο πάνω σε εξαιρετικά αμμώδες έδαφος… Το άλογο τρεκλίζει, τα πόδια βυθίζονται στην άμμο και με μια απότομη κίνηση ρίχνει τον Ιππότη από τη σέλα… Ευτυχώς ο Sir Miall προσγειώνεται στα δυο του πόδια, κρατιέται όρθιος και ρίχνεται στη μάχη…

Ο δράκοντας αρπάζει τον Sir Miall με το στόμα. Τα κοφτερά δόντια του διαπερνούν με ευκολία τη σιδερένια πανοπλία και του καταφέρνουν βαθύτατα τραύματα. Το σαγόνι του θαρρείς και κλείδωσε τον Sir Miall στη μέση και το θώρακα και το αίμα πλημμυρίζει το κορμί του… Ο δράκοντας μουγκρίζει από ευχαρίστηση και μυρωδιά νωπού αίματος και σιδήρου καλύπτει τον αέρα…

Ο Sir Dion ορμάει με το ξίφος και το μπήγει στα πλευρά του δράκοντα πληγώνοντάς τον σοβαρά… Οι φολίδες τσακίζονται και μαύρο αίμα ψεκάζει τον Ιππότη και του λερώνει το σιδερένιο του θώρακα…

Sir Lohot: Ορμάω και εγώ στο κτήνος για να το αποτελειώσω!!! ΑΑΑΑΑΑΑ!!!

Sir Rene: Η φρικιαστική εικόνα όμως του δράκου με τον Sir Miall με έκανε να επιστρέψω στην αμμουδιά. Χτυπάω κι εγώ με το σπαθί μου το τέρας, μετά τον Sir Dion και τον Sir Lohot. Επιτέλους, πρέπει σίγουρα να πεθάνει αυτός ο αιμοβόρος δράκος…

Ο Sir Rene μέσα στη σύγχυση καταφέρνει να οργανωθεί και με μια επιδέξια κίνηση καταφέρνει ένα σοβαρό πλήγμα στο δράκο… Ο δράκος μουγκρίζει αλλά δε λέει να αφήσει από τα σαγόνια του τον ταλαίπωρο Sir Miall

Ο Sir Lohot με μια απότομη κίνηση τρυπάει το φολιδωτό σώμα του δράκοντα και τον πληγώνει ελαφρά… Ο Sir Miall πλημμυρισμένος στο αίμα καρφώνει το ξίιφος του στο μάτι του δράκοντα! Αίμα και οφθαλμικά υγρά αναβλύζουν από το τραύμα τη στιγμή που το κτήνος μουγκρίζει άγρια και με ένα δυνατό ρόγχο ξεψυχάει…

Την ώρα που ο δράκος πέφτει ξεψυχισμένος στο έδαφος, οι υπόλοιποι δράκοι βλέπουν το γεγονός και πετούν μακριά στον ορίζοντα… Οι άγριες στριγγλιές τους και το πλατάγισμα των φτερών τους θα είναι ήχοι που θα συνοδεύουν για πάντα τους εφιάλτες σας…

Sir Lohot: Φύγετε μακριά, άθλια και βρωμερά πλάσματα, γιατί διαφορετικά δεν θα δείτε ξανά το φως της μέρας λέω με υπερηφάνεια για τη νίκη μας… Πλησιάζω, δε, το νεκρό δράκο προκειμένου να τον περιεργαστώ και ψάχνω μήπως φέρει κάτι επάνω του να πάρω ως λάφυρο…

Την ώρα εκείνη τρέχουν προς το μέρος σας οι έμποροι και η Magdalen ap Rhydian

Magdalen ap Rhydian: Κάντε χώρο! Παναγιά μου, αφήστε με να του προσφέρω τις πρώτες βοήθειες!

Sir Miall: Βήχω και αίμα αναβλύζει από το στόμα μου.
Είναι εντάξει οι άλλοι; Η Λαίδη;
Κλείνω τα μάτια και πέφτω σε λήθαργο.

Οι έμποροι είναι πολύ λυπημένοι και ταραγμένοι για ό,τι συνέβη… Ο Sir Miall έχει πέσει σε κώμα και οι Ιππότες τον φορτώνουν στη φορτηγίδα μαζί με το λοιπό υλικό, τον εξοπλισμό, τα άλογα και τους ιπποκόμους… Οι Magdalen ελπίζει ότι στο Λονδίνο ο Sir Miall θα τύχει της πρέπουσας φροντίδας και θα συνέλθει τελικά μετά την πάροδο πολλών μηνών…

Οι Σκανδιναβοί έμποροι λίγο πριν αποχαιρετήσουν τους Ιππότες τους χαρίζουν δώρα προς ένδειξη ευγνωμοσύνης… O Thurstan προσφέρει στον Sir Dion ένα ασημένιο περιβραχιόνιο αξίας μιας λίβρας, στον Sir Joseff ένα γούνινο μανδύα από δέρμα λευκού λύκου, στο Sir Rene πέντε βαρέλια σαξονικό κρασί πρώτης ποιότητας, στο Sir Gwair ένα δόρυ σκανδιναβικής κατασκευής χαραγμένο με έξι επιχρυσωμένους ρούνους αξίας μιας λίβρας και στο Sir Lohot ένα τσεκούρι διακοσμημένο με πολύτιμους λίθους αξίας μιας λίβρας…

Οι Ιππότες επιβιβάζονται στο πλοίο και ο καπετάνιος Hervis με τη βοήθεια των ναυτών βγάζει τη φορτηγίδα έξω στο πέλαγος… Από μακριά μπορεί ακόμα κάποιος να δει τους Σκανδιναβούς να χαιρετούν μέχρι που σβήνουν και χάνονται…

Comments

Σχετικά με τις γλώσσες που μιλούν οι ήρωές σας: όλοι οι ήρωες ανεξαρτήτως καταγωγής μιλούν και καταλαβαίνουν Cymraeg δηλ. την Ουαλική – ή μια μεσαιωνική τελοσπάντων εκδοχή της, δεν το έχω ψάξει, όποιος θέλει μπορεί να μπει στον κόπο – που ανήκει στις λεγόμενες βρετόνικες – brythonic γλώσσες. Επισημαίνω ότι οι ήρωές σας είναι αναλφάβητοι. Μόνο ο Dion ξέρει να γράφει κάποια Λατινικά και αυτό γιατί υπηρετεί την εκκλησία. Άλλες γραφές εκτός από τα Λατινικά, είναι τα Glyphs των Πικτών, η γραφή Ogham των Ιρλανδών και η ρουνική γραφή των Σαξόνων (Runes).

 

Οι Σκανδιναβοί κινούνται προς το αλσύλλιο με τα δόρατα στα χέρια… Ο Sir Joseff, ο Sir Miall φυγαδεύουν τη Magdalen, τα άλογα και τα υποζύγια προς το δάσος… Ο Sir Dion καιο Thurstan μένουν να πολεμήσουν, ώσπου να διαφύγουν οι υπόλοιποι… Δηλώστε τι θα κάνετε… Σε λίγη ώρα η σύγκρουση θα είναι αναπόφευκτη…

 

Όλοι οι Ιππότες καλούνται να επιτεθούν χωρίς αντίσταση από το δράκοντα που άρπαξε τον Miall… Σπεύστε γιατί θα γίνει εύκολη τροφή για το κτήνος… 1d20 please…

 

Όλοι οι ήρωες κερδίζουν από 150 πόντους Glory!

 

Όπως καταλάβατε το κεφάλαιο με τις θαλασσινές περιπέτειες κλείνει… Αν θέλετε να προσθέστε κάτι γράψτε το ή στείλτε μου μήνυμα, ο δράκος δεν έχει τίποτα επάνω του και φυσικά καφρίλες του τύπου του παίρνω το δέρμα κλπ. δεν ισχύουν στον παρόντα κόσμο… Λοιπόν, περιμένω για να κλείσω το κεφάλαιο!

 
παίρνω το δέρμα και φοράω το κρανίο του για περικεφαλαία.[/καφρίλα]
Ereshkigal

I'm sorry, but we no longer support this web browser. Please upgrade your browser or install Chrome or Firefox to enjoy the full functionality of this site.